Przewidując że najbliższa doba

„Przewidując, że najbliższa doba będzie niespokojna i pełna pracy, przypomniałem sobie, iż od 48 godzin nie spałem prawie zupełnie, a poprzedniej nocy w ogóle nie zmrużyłem oka. Wykorzystując ostatnie chwile względnej ciszy, rzuciłem się na łóżko i zapadłem w kamienny sen. Niebawem jednak ktoś obudził mnie, szarpiąc bez ceremonii za ramię. Generał Łukoski nastawa! na niezwłoczny wyjazd z Krasiczyna. Na przeciwległym brzegu Sanu, tuż nad rzeką, ukazały się grupki Niemców; na południowym skraju wsi wkroczył do Krasiczyna jakiś oddział przeciwnika. Osłony żadnej pod ręką nie mieliśmy. Trzeba więc było wiać, a wyrażając się bardziej eufemistycznie, opuścić dotychczasowe miejsce postoju. Co do mnie, miałem podwójnie nieprzyjemne uczucie przykrą była zarówno nagłość wyjazdu, jak i świadomość, że 11 DP znajdzie drogę do Przemyśla zamkniętą i że będzie musiała przebijać się.
Po drodze zatrzymałem się w Prałkowcach celem udzielenia dyrektyw pułkownikowi SchwarzenbergowiCzernemu. Miałem go przed laty w swej inspekcji jako dowódcę pułku piechoty. Był to oficer zdolny, inteligentny i wykształcony.
Do Przemyśla wróciłem wieczorem. I ja, i moi oficerowie pracowaliśmy do późnej godziny nocnej, regulując szereg spraw i szczegółów, stanowiących zwykłą pracę dowodzenia.“(1)