„Welsch na tematy fachowe wypowiadał się jeszcze przed sierpniem 1980. Już wcześniej oceniał ustalenia Głównej Komisji Badania Wypadków Lotniczych. Tak było m. in. w styczniu 1980 roku, gdy doszło do wypadku TU134. Welsch zakwestionował przyczyny podane przez resort. Udowodnił, że wypadek w głównej mierze spowodowany był stanem opon i drogi startowej. Na śliskich pasach TU134 jest niebezpieczny. Pod tym względem gorszy był tylko wycofany z eksploatacji TU104. Odważył się też skrytykować program szkolenia pilotów w Związku Radzieckim. „System w Uljanowsku — twierdził — jest przestarzały tak pod względem programu, jak i sposobu jego realizacji. Nasi piloci nie mają możliwości zdobycia właściwej wiedzy, a także trenowania w sytuacjach awaryjnych. Dotychczasowy wysoki wskaźnik bezpieczeństwa lotów tym samolotem w porównaniu z innymi przewoźnikami naszego obozu zawdzięczamy głównie wysokiej odporno" psychicznej oraz rozwadze polskich załóg lotniczych".
Dziewiątego lipca 1981 roku w PLL Lot ogłoszono czterogodzinny strajk. Przedstawiciel miedzyzwiązkowego komitetu protestacyjnego wbrew intencjom dyrekcji przez mikrofon poinformował nielicznych pasażerów o przyczynach strajku ostrzegawczego. Równocześnie w budynku admistracyjnym odbyła się konferencja prasowa. Związkowcy stwierdzili, że wyczerpali już wszystkie możliwości negocjowania z resortem. Ministerstwo miało co najmniej półtora miesiąca na dogadanie się z załogą Lotu i czas ten zmarnowało.“(15)